Dochód publiczny

świadczenia pieniężne ustanawiane przez organy władzy publicznej, pobierane i gromadzone przez administrację publiczną na rachunkach właściwych budżetów lub publicznych funduszy celowych, z których dokonuje się wydatków publicznych.

Dochody publiczne pełnią funkcje fiskalne (redystrybucyjne) i pozafiskalne (interwencyjne). Do ich źródeł zalicza się: dochód narodowy danego państwa oraz dochód narodowy innych państw, w postaci pożyczek zagranicznych.

Prawo w Polsce:W Polsce, zgodnie z Ustawą o finansach publicznych[2] (art. 5 ust. 2) dochodami publicznymi są:

1) daniny publiczne, do których zalicza się: podatki, składki, opłaty, wpłaty z zysku przedsiębiorstw państwowych i jednoosobowych spółek Skarbu Państwa, a także inne świadczenia pieniężne, których obowiązek ponoszenia na rzecz państwa, jednostek samorządu terytorialnego, państwowych funduszy celowych oraz innych jednostek sektora finansów publicznych wynika z odrębnych ustaw;2) inne dochody budżetu państwa, jednostek samorządu terytorialnego oraz innych jednostek sektora finansów publicznych należne na podstawie odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych;3) wpływy ze sprzedaży wyrobów i usług świadczonych przez jednostki sektora finansów publicznych;4) dochody z mienia jednostek sektora finansów publicznych, do których zalicza się w szczególności: – wpływy z umów najmu, dzierżawy i innych umów o podobnym charakterze, – odsetki od środków na rachunkach bankowych, – odsetki od udzielonych pożyczek i od posiadanych papierów wartościowych, – dywidendy z tytułu posiadanych praw majątkowych;5) spadki, zapisy i darowizny w postaci pieniężnej na rzecz jednostek sektora finansów publicznych;6) odszkodowania należne jednostkom sektora finansów publicznych;7) kwoty uzyskane przez jednostki sektora finansów publicznych z tytułu udzielonych poręczeń i gwarancji;8) dochody ze sprzedaży majątku, rzeczy i praw, niestanowiące przychodów w rozumieniu ustawy.