Inflacja w Polsce

za walkę z inflacją w Polsce odpowiada Narodowy Bank Polski, zaś przepisy ustawy o NBP wprost wskazują, że 

„podstawowym celem działalności Narodowego Banku Polskiego jest utrzymanie stabilnego poziomu cen, przy jednoczesnym wspieraniu polityki gospodarczej Rządu, o ile nie ogranicza to podstawowego celu NBP”. 

Zgodnie z opracowaną przez Radę Polityki Pieniężnej Strategią Polityki Pieniężnej po 2003 roku, celem NBP jest ustabilizowanie inflacji na poziomie 2,5 proc. z dopuszczalnym przedziałem wahań +/- 1 punkt procentowy. Jest to w ocenie RPP optymalny poziom inflacji dla rozwoju gospodarczego i społecznego Polski. 

Bieżące dane na temat stopy inflacji w Polsce podaje Główny Urząd Statystyczny w ujęciu rocznym, półrocznym, kwartalnym oraz miesięcznym. Wskaźniki te są obliczane na podstawie:- badania cen towarów i usług konsumpcyjnych na rynku detalicznym,- badania budżetów gospodarstw domowych, dostarczającego danych o przeciętnych wydatkach na towary i usługi konsumpcyjne; dane te wykorzystywane są do opracowania systemu wag. 

Historia walki z inflacją w Polsce ma dwa szczególne momenty, w których gospodarka kraju znalazła się na skraju bankructwa ze względu na hiperinflację. Było to na początku lat 20. XX wieku oraz w latach 1989-1990.W lipcu 2014 r., po raz pierwszy w warunkach gospodarki wolnorynkowej, Główny Urząd Statystyczny odnotował deflację – wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych (CPI) spadł o 0,2% licząc rok do roku. 

Roczne wskaźniki cen towarów i usług konsumpcyjnych w latach 1950-2013 w ujęciu procentowym: