Płacidło, pieniądz towarowy

przedmiot pełniący funkcje pieniądza, który dodatkowo może zaspokajać inne potrzeby osoby, która się nim posługuje. Początkowo wartość płacideł związana była przede wszystkim z wartością użytkową samego przedmiotu (np. siekierki, pręty żelaza, sól, futra, skóry, perkal), ale z czasem (w miarę upowszechniania się płacideł jako środka płatniczego) płacidłami stawały się przedmioty o ograniczonej wartości użytkowej (np. małe kawałki płótna, bryłki kruszców, muszle), a ich wartość w większym stopniu wynikała z zawartej w danej społeczności umowy.

Płacideł powszechnie używano od czasów najdawniejszych do wczesnego średniowiecza. Rozróżnia się płacidła:- o pełnej wartości użytkowej, np.: siekierki, pręty żelaza, sól, futra, skóry, perkal,- pozbawione wartości użytkowej, np.: muszle, bryłki kruszców, niewielkie kawałki płótna lub skóry, obrobione kamienie.

W Imperium rzymskim płacidłem było bydło, łacińskie pecunia – pieniądze mają wspólny rdzeń z pecus – sztuka bydła. Muszle porcelanki Cypraea moneta – pod nazwą kauri używane były do końca XIX wieku jako monety na obszarach Afryki, Azji i wysp Pacyfiku.

Muzeum Południowego Podlasia w Białej Podlaskiej posiada największą w Polsce kolekcję płacideł.