Sektor publiczny

ogół podmiotów gospodarki narodowej grupujących własność państwową (Skarbu Państwa i państwowych osób prawnych), własność jednostek samorządu terytorialnego lub samorządowych osób prawnych oraz „własność mieszaną” z przewagą kapitału (mienia) podmiotów sektora publicznego.

W Polsce w myśl ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych do sektora finansów publicznych zalicza się:

– organy władzy publicznej, w tym organy administracji rządowej, organy kontroli państwowej i ochrony prawa oraz sądy i trybunały,

– jednostki samorządu terytorialnego oraz ich związki,

– jednostki budżetowe,

– samorządowe zakłady budżetowe,

– agencje wykonawcze,

– instytucje gospodarki budżetowej,

– państwowe fundusze celowe,

– Zakład Ubezpieczeń Społecznych i zarządzane przez niego fundusze oraz Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego i fundusze zarządzane przez Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego,

– Narodowy Fundusz Zdrowia,

– samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej,

– uczelnie publiczne,

– Polską Akademię Nauk i tworzone przez nią jednostki organizacyjne,

– państwowe i samorządowe instytucje kultury oraz państwowe instytucje filmowe,

– inne państwowe lub samorządowe osoby prawne utworzone na podstawie odrębnych ustaw w celu wykonywania zadań publicznych, z wyłączeniem przedsiębiorstw, instytutów badawczych, banków i spółek prawa handlowego.

Aktywność sektora publicznego opiera się przede wszystkim na zapewnieniu obywatelom pomocy społecznej, gwarantowaniu bezpieczeństwa narodowego i planowaniu zagospodarowania przestrzeni.

Do najważniejszych form organizacyjno-prawnych sektora publicznego należą:

– Jednostki budżetowe,

– Samorządowe zakłady budżetowe,

– Agencje wykonawcze,

– Instytucje gospodarki budżetowej,

– Państwowe fundusze celowe.