AUD – co to za waluta i gdzie obowiązuje?

AUD to kod ISO 4217 dolara australijskiego, czyli oficjalnej waluty Australii. Obowiązuje także w Kiribati, Nauru i Tuvalu. Jeden dolar dzieli się na 100 centów, a jego kurs jest silnie powiązany z eksportem australijskich surowców, między innymi rudy żelaza, węgla i gazu.

Czym jest AUD i gdzie obowiązuje?

Nazwa AUD pochodzi od angielskiego określenia Australian Dollar. Kod ten jednoznacznie identyfikuje dolara australijskiego w systemie ISO 4217, używanym przez banki, instytucje finansowe i rynki walutowe.

Dolar australijski jest oficjalnym środkiem płatniczym w Australii oraz w trzech państwach wyspiarskich Oceanii: Kiribati, Nauru i Tuvalu. W sklepach, bankach i systemach płatniczych często oznacza się go znakiem $, podobnie jak dolara amerykańskiego. Aby uniknąć pomyłki z USD, stosuje się też zapisy A$ lub AU$.

Jak wygląda system waluty AUD?

Podstawowa jednostka dolara australijskiego dzieli się na 100 centów. Za emisję banknotów i prowadzenie polityki pieniężnej odpowiada Bank Rezerw Australii, znany jako RBA. Najważniejsze informacje o walucie przedstawia poniższe zestawienie:

W obiegu znajdują się następujące nominały monet i banknotów:

• Monety – 5, 10, 20 i 50 centów oraz 1 i 2 dolary.
• Banknoty – 5, 10, 20, 50 i 100 dolarów.

Australijskie banknoty wyróżniają się tym, że są wykonane z polimeru, czyli trwałego tworzywa sztucznego, a nie z tradycyjnego papieru. Australia rozpoczęła ich szerszą emisję w 1996 roku, po wcześniejszych testach. Polimer zwiększa odporność banknotów na zużycie, a zastosowane elementy utrudniają ich podrobienie.

Do zabezpieczeń należą między innymi przezroczyste okienka i elementy holograficzne. Banknoty przedstawiają postacie związane z historią i kulturą Australii, a monety nawiązują do miejscowej przyrody i dziedzictwa kraju. Wśród motywów pojawiają się między innymi kangur, emu i inne charakterystyczne symbole Australii.

Dlaczego AUD jest walutą surowcową?

Dolar australijski jest zaliczany do tak zwanych walut surowcowych, czyli commodity currencies. Oznacza to, że jego wartość może reagować na zmiany cen towarów eksportowanych przez kraj, zwłaszcza gdy surowce mają duże znaczenie dla bilansu handlowego i dochodów gospodarki.

Australia należy do ważnych eksporterów między innymi rudy żelaza, węgla i gazu. Gdy popyt na te towary rośnie, poprawa perspektyw eksportu może sprzyjać australijskiej gospodarce i zwiększać zainteresowanie AUD. Spadek cen surowców albo pogorszenie warunków handlu może działać w przeciwnym kierunku. Nie jest to automatyczna zależność, ponieważ na kurs wpływają także stopy procentowe, sytuacja gospodarcza, polityka banku centralnego i nastroje na rynkach finansowych.

Znaczenie AUD wykracza poza Australię. Waluta jest aktywnie wykorzystywana w handlu i transakcjach finansowych w regionie Azji i Pacyfiku. Należy też do walut utrzymywanych w rezerwach przez część banków centralnych. Nie ma jednak takiego zasięgu jak dolar amerykański czy euro, dlatego określenie „waluta rezerwowa” nie oznacza, że jest podstawową walutą rezerw na świecie.

Jak powstał dolar australijski?

Dolar australijski wprowadzono w 1966 roku, zastępując funta australijskiego. Była to także zmiana na system dziesiętny, w którym jedna jednostka dzieli się na 100 części. Wcześniejszy funt był powiązany z brytyjskim systemem funtów, szylingów i pensów.

Za emisję AUD odpowiada Bank Rezerw Australii, utworzony w 1959 roku. Początkowo australijska waluta pozostawała związana z ustalonymi systemami kursowymi, między innymi z funtem brytyjskim i później z dolarem amerykańskim w ramach ładu z Bretton Woods. Od 1983 roku kurs dolara australijskiego jest płynny, więc jego wartość kształtuje się na rynku pod wpływem popytu i podaży.

AUD to więc nie tylko oznaczenie waluty używanej w Australii. Jest to także ważna waluta regionu Azji i Pacyfiku, wyróżniająca się polimerowymi banknotami i silnym związkiem z australijskim eksportem surowców.