HUF – co to za waluta i gdzie jest używana?
HUF to kod ISO 4217 forinta węgierskiego, czyli oficjalnej waluty Węgier. Kraj należy do Unii Europejskiej, ale nie jest członkiem strefy euro, dlatego na jego terenie podstawowym środkiem płatniczym pozostaje forint, a nie euro.
Czym jest HUF?
Nazwa „HUF” pochodzi od angielskiego określenia Hungarian forint i służy do oznaczania waluty w bankach, kantorach, systemach płatniczych oraz tabelach kursowych. W języku węgierskim i w codziennych zapisach spotyka się także skrót „Ft”.
Forint jest powszechnie używany w całych Węgrzech. Euro może pojawiać się w niektórych ofertach skierowanych do turystów, ale nie zastępuje ono krajowej waluty w zwykłych rozliczeniach. Ceny, wypłaty i większość transakcji są podawane w HUF.
Podstawowe dane waluty
| Cecha | Szczegóły |
|---|---|
| Nazwa | Forint węgierski |
| Kod ISO 4217 | HUF |
| Lokalny symbol | Ft |
| Podział | 100 fillerów |
| Bank centralny | Magyar Nemzeti Bank |
Standard ISO 4217 to międzynarodowy system trzyznakowych kodów walut. Dzięki niemu HUF można jednoznacznie odróżnić od innych jednostek, niezależnie od języka używanego w danym systemie.
Monety i banknoty węgierskie
W obiegu znajdują się następujące nominały monet i banknotów:
- Monety – 5, 10, 20, 50, 100 i 200 HUF.
- Banknoty – 500, 1000, 2000, 5000, 10 000 i 20 000 HUF.
Forint formalnie dzieli się na 100 fillerów, jednak fillery nie występują już w fizycznym obiegu. Wynika to z wysokich nominałów używanych w codziennych płatnościach. Kwoty rozlicza się więc bez monet i banknotów o wartości ułamkowej forinta.
Podczas podróży na Węgry warto sprawdzić nominał oraz wygląd otrzymanego banknotu, ponieważ ceny często opiewają na tysiące forintów. Kurs HUF wobec złotego zmienia się w czasie, dlatego bieżące przeliczenia nie są stałą cechą waluty i nie zostały tu uwzględnione.
Skąd pochodzi nazwa forint?
Nazwa wywodzi się od Florencji. W XIII wieku bito tam złote monety określane jako fiorino d’oro. Z czasem nazwa przyjęła się w różnych częściach Europy, a na Węgrzech przekształciła się w „forint”.
Współczesny forint został ponownie wprowadzony w 1947 roku. Zastąpił pengő, którego wartość załamała się po II wojnie światowej wskutek hiperinflacji. Powrót do forinta miał ustabilizować system pieniężny i zakończyć okres skrajnego spadku wartości poprzedniej waluty.
